دانشگاه

ترقی بدون لحاظ کپی رایت!

در روزگاری که قرار بود مثلاً ترقی کنیم، رضا شاه از علی اصغر حکمت پرسیده بود که این خارجی ها چرا این قدر پیشرفت (!) کرده اند؟ ایشان هم گفته بود که خارجی ها دلیل پیشرفتشان چیزی به نام «یونیورسیته» هست. رضا شاه هم از حکمت خواسته بود که یکی از همین یونیورسیته ها (که حکمت آن را دانشگاه نامید) در ایران بسازد. تا ما هم یونیورسیته دار شویم و پیشرفت کنیم. ایشان هم دانشگاه تهران یعنی اولین دانشگاه ظاهراً ایرانی را میسازد.

از این نسخه های قجری و پهلوی در تاریخ کم نداریم. مثلاً خارجی ها کازینو دارند، ما هم چندتا بسازیم تا پیشرفت کنیم. خارجی ها فلان چیز را از گردنشان می آویزند، پس ما هم بیاویزیم تا بترقیم! غافل از این که اصلاً فلان درمان برای مریض دیگریست با وضع تاریخی و اجتماعی دیگری، نسخه های غرب پیچ شده را یکی پس از دیگری بلعیدیم. بماند که برای همین «ترقی!» چه گوهرهایی را دور انداختیم و بجایش نخود و لوبیا خریدیم. همین «دانش»«گاه»مان جای تأمل دارد…

(اگر از این نوشته متعجّب هستید، کتاب تعلیم و تربیت دکتر علی شریعتی می تواند افق گشا باشد.)

مربوط به ۲سال پیش

سیّد محمّد معین میرقادری

2 دیدگاه برای «ترقی بدون لحاظ کپی رایت!»

    1. نه اتفاقا به نظرم خیلی خوب و پخته هست
      البته شاید عجیب به نظر بیاد، چون اکثر مردم باهاش ناآشنا هستن و فکر می کنن هرچی به خوردشون داده می شه درسته!
      ارجاعت میدم به کتاب «نشت نشاء» نوشته ی امیرخانی که واقعا کتاب خوب و مختصر و کاملیه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *